Rok radości

O Marilyn Monroe napisano setki książek i artykułów, mogłoby się więc wydawać, że o ikonie amerykańskiej popkultury wiadomo już wszystko. Okazuje się jednak, że nawet pięćdziesiąt pięć lat po śmierci aktorki wciąż da się powiedzieć o niej coś nowego.

Marilyn na Manhattanie. Najradośniejszy rok życia Elizabeth Winder jest pozycją znacznie wyróżniającą się na tle innych biografii najpopularniejszej kinowej gwiazdy lat 50. Być może nigdy wcześniej na rynku wydawniczym nie pojawiła się książka, w której przedstawiono by tak dokładną charakterystykę Monroe. Dzięki temu, że autorka skupia się na zaledwie dwunastu miesiącach życia słynnej artystki, czytelnik może poznać nie tylko suche fakty, lecz także opisy codziennych sytuacji odtwarzanych na podstawie wspomnień i wypowiedzi osób, które towarzyszyły Monroe w Nowym Jorku. Widać wyraźnie, że głównym celem, który przyświecał Winder podczas pracy nad publikacją, nie było odtworzenie przebiegu kariery Normy Jeane Mortenson, lecz próba ukazania skomplikowanej osobowości tej blond piękności.

Choć tytuł sugeruje, że czytelnik będzie miał do czynienia z lekturą raczej odprężającą, pełną anegdot i żartów, w rzeczywistości Winder porusza w swojej książce wiele poważnych kwestii. Monroe przez cały czas spędzony w Nowym Jorku zmagała się z licznymi problemami. Kiedy aktorka w 1954 r. uciekła z Hollywood, pragnąc uwolnić się spod wpływu kierownictwa wytwórni Fox, narzucającego jej wizerunek „głupiej blondynki”, wydawało się, że dalsza kariera MM stanęła pod znakiem zapytania. Rok spędzony na Manhattanie całkowicie odmienił jej życie. Z jednej strony po latach spędzonych w dusznej atmosferze Los Angeles wreszcie mogła bez skrępowania napawać się swobodą, spacerować po ulicach i sklepach, ciesząc się stosunkowo dużą anonimowością. Z drugiej zaś – Monroe poświęciła ten rok na rozprawienie się z nieprzychylnymi dziennikarzami, spychającymi ją do roli „pustej laluni”, oraz na trudną pracę w Actors Studio (grupie teatralnej pracującej zgodnie z metodą Stanisławowskiego), aby stać się wreszcie „prawdziwą aktorką”, gotową na przyjmowanie poważniejszych ról dramatycznych, a nie występującą jedynie w lekkich komediach czy musicalach.

Winder poprzez zebranie wypowiedzi i fragmentów wspomnień osób towarzyszących Monroe na Manhattanie zdołała ukazać, jak złożoną osobowość posiadała artystka. Pomimo braku formalnego wykształcenia, Monroe była bardzo inteligentna i oczytana. Niemalże w każdym rozdziale pisarka podkreśla, że stereotyp głupiej blondynki, której jedynymi atutami są seksapil i talent komediowy, został ukształtowany przez nieżyczliwych aktorce dziennikarzy. Choć niewątpliwie MM była traktowana przez środowisko medialne bardzo niesprawiedliwie, autorka biografii nie wspomina o tym, że artystka niejednokrotnie sama dawała opinii publicznej podstawy do takiego zachowania względem siebie. Wprawdzie trudno zarzucić Winder brak rzetelności, jednak w niektórych fragmentach wyraźnie widać, że nagina ona rzeczywistość i próbuje bagatelizować wady artystki. Gdyby nie starała się umniejszać przywar Monroe, portret aktorki odmalowany w tej książce stałby się jeszcze bardziej niejednoznaczny, a dzięki temu – ciekawy.

Jako że w czasie roku spędzonego na Manhattanie Monroe pracowała aż z trzema różnymi fotografami, w książce można znaleźć wspomnienia z wielu, dziś uznawanych za kultowe, sesji zdjęciowych. Winder w licznych fragmentach za pomocą słów kreśli również obrazy kreacji, w których słynna aktorka pojawiała się na ważnych wydarzeniach kulturalnych i towarzyskich. Te opisy aż proszą się o dodanie podpisanych ilustracji, których niestety brakuje.

Wydarzenia, które rozegrały się w trakcie dwunastu najradośniejszych miesięcy życia Monroe można z powodzeniem poznać w ciągu zaledwie dwóch wieczorów. Dzięki lekkiemu, przystępnemu językowi książkę czyta się bardzo szybko i momentami naprawdę trudno się od niej oderwać. Marilyn na Manhattanie. Najradośniejszy rok życia to pozycja, która powinna się znaleźć na półce każdego wielbiciela jednej z najpopularniejszych gwiazd kinowych wszechczasów. Książki tej nie należy jednak traktować jako jedynego źródła wiedzy o Marilyn Monroe, a raczej jak uzupełnienie innych jej biografii.

Ocena: 4/5
Marilyn na Manhattanie. Najradośniejszy rok życia (Marilyn In Manhattan: Her Year of Joy)
Elizabeth Winder
Tłumaczka: Katarzyna Makaruk
Wydawnictwo Literackie
Premiera: 7.12.2017

No votes yet.
Please wait...