Odebrane bezpieczeństwo

Justyna Kopińska w swoim najnowszym zbiorze reportaży odczarowuje bezpieczny świat i pokazuje nieraz drastyczną prawdę o nim. Próbuje dotrzeć do osób, które na co dzień nie zauważają zła. Tylko do nich należy wybór, czy będą chciały taki świat poznać.

Z nienawiści do kobiet jest zbiorem reportaży z całej Polski, spisanych i wybranych przez Kopińską. Mimo tytułu, który sugeruje jeden temat, poruszają one różne wątki – od głośnego w tym momencie tematu równości płci, szacunku do kobiet, poprzez sprawy morderstw, niekompetencji policji, po sytuację katolickich homoseksualistów. Dziennikarka stara się jak najrzetelniej przedstawić sprawy, którymi jeszcze jakiś czas temu żyła większość kraju. Robi to – jak mówi – nie tyle dla czytelnika, ile dla swoich bohaterów – ludzi doświadczonych przez niezasłużone zło i niesprawiedliwości.

Opowiedziane przez Kopińską historie, choć prawdziwe, zdają się fabularyzowane, mimo że nie brakuje w nich faktów, niejednokrotnie przytoczonych rozmów, co do których czytelnik nie ma cienia wątpliwości, że odbyły się naprawdę. Fabularyzacja polega raczej na sposobie zapisu, na tym, z jaką łatwością czyta się te reportaże. Dotyczy ona jedynie technicznej strony tekstu, gdyż tematy nie są przyjemne i bardzo silnie oddziałują na zaangażowanego odbiorcę. Uświadamiają, że nasza rzeczywistość nie jest piękna i bezpieczna, ale pełna zła, na które nie zawsze jesteśmy w stanie cokolwiek poradzić.

Czy więc świat jest tak okropny, że jedynym wyjściem i sposobem na przeżycie jest zamknięcie się w domu, zawinięcie w koc i niewychodzenie, bo przecież zło czeka na każdym kroku? Otóż nie. Nie wszystkie historie są tak drastyczne i straszne, a nawet te, które głęboko uderzają w czytelnika, zawsze kończą się pewnego rodzaju walką. Wniosek płynący z reportaży Kopińskiej jest jeden – nieważne, co złego się stanie, ważne, żeby się nie poddawać.

Z nienawiści do kobiet nie jest zbiorem spójnym. Obok reportaży pełnych cierpienia i walki pojawiają się teksty optymistyczne, nie wszystkie dotyczą również najświeższych spraw. Przytoczona jest historia ostatniego żydowskiego muzyka, opowiadającego o czasach wojny, a więc swojej młodości (i choć wcale nie była ona szczęśliwa, to perspektywa pozwala odebrać ten artykuł jako pełen nadziei). Innym reportażem, który wnosi coś pozytywnego, jest opowieść o młodej niepełnosprawnej zapaśniczce.

Choć każda z umieszczonych w zbiorze historii jest pełna indywidualnego cierpienia, to nie wszystkie wywołują w człowieku tak silne emocje jak sprawa dziewczynki więzionej i gwałconej latami przez księdza czy opis sytuacji kobiet z wojska polskiego, molestowanych przez wyższych rangą przełożonych. Niespójność tomu zdaje się jednak celowa, gdyż dzięki temu czytelnik ma szansę odetchnąć między trudniejszymi historiami, które i tak są bardzo przejmujące.

Na końcu zbioru umieszczony jest krótki wywiad z samą autorką. Justyna Kopińska opowiada, dlaczego tworzy takie a nie inne reportaże. Dziennikarka podkreśla bardzo wyraźnie i wielokrotnie, że wszystkie historie spisane przez nią powstają ze względu na bohaterów, a nie po to, by zadowolić zawsze żądnego krwi czytelnika. Swoimi artykułami stara się ona pomóc, nagłośnić sprawę, by zbrodniarze, ludzie krzywdzący innych, odpowiedzieli za swoje czyny.

Tego typu teksty, zbiory artykułów są potrzebne. Ukazują prawdę o świecie, której zwykli ludzie często nie mają okazji poznać. Z nienawiści do kobiet jest drugim zbiorem reportaży stworzonym przez Justynę Kopińską – dziennikarkę nagrodzoną takimi nagrodami jak Nagroda PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego oraz European Press Prize. W obecnej rzeczywistości, w której kobiety głośno walczą o swoje prawa i godność, zbiór reportaży staje się nie tylko dobrą pozycją literacką, lecz także ważnym i donośnym głosem w tej sprawie.

Ocena: 5/5

Z nienawiści do kobiet

Justyna Kopińska

Świat Książki

Premiera: 08.03.2018

No votes yet.
Please wait...