Dział: Muzyka

Zbyszek

Jedna z najbarwniejszych postaci polskiej sceny jazzowej. Autor utworów przeplatający humor z niekonwencjonalnymi pomysłami. Kompozytor czerpiący zarówno z twórczości amerykańskich mistrzów, jak i niebanalnych struktur rodzimego folkloru.

Muzyka spoza środka

Jest muzyka poważna i muzyka rozrywkowa. Jest też outsider music – muzyka odludków, dziwaków i ludzi cierpiących na zaburzenia. Zupełnie niepoważna – a może właśnie najbardziej poważna ze wszystkich?

Bass on top – o węgierskim kontrabasiście słów kilka

Kontrabasista od pokoleń. Od najmłodszych lat zachwycony zarówno muzyką klasyczną – wychowany na kompozycjach światowej sławy Węgrów Ferenca Liszta czy Béli Bartóka – swoją fascynację kieruje przede wszystkim ku jazzowi, w szczególności jego nowoczesnym odmianom. Choć gatunek ten nie jest i nie ma prawa być chętnie uprawianym na Węgrzech, Aladár Pege przełamuje schemat i podąża całkowicie osobistą ścieżką muzycznego rozwoju.

Jazz rumuński… rumuński, węgierski, a może jednak amerykański?

Tłumiony aż do połowy lat sześćdziesiątych rumuński jazz pozostaje niekiedy swoistą zagadką, skutecznie zagłuszonym fenomenem. Wiemy co nieco, że istniał. Wiemy też, że żył, choć nie jesteśmy w pełni świadomi, gdzie się ukrywał.

Krowiś są super – wywiad z Bałtykiem

Bałtyk, czyli Michał Rutkowski, jest młodym songwriterem, którego smutne anglojęzyczne ballady docenił zarówno Internet, jak i krajowa scena niezależna. W tym miesiącu pojawi się jego nowa płyta, a dziś opowie o inspiracjach, słuchaniu samego siebie i krowach.

Alexandra Savior – The Archer

Już kilka godzin po postanowieniu, że zrecenzuję The Archer, zacząłem mieć wątpliwości, czy to aby na pewno dobry pomysł. Czy czytelnicy Magla nie woleliby przeczytać tekstu o nowym albumie Eminema i/lub Maty (w końcu przynajmniej jednego z nich w tym numerze zabraknie), zamiast o indiepopowym albumie wokalistki znanej głównie przez hardkorowych fanów Arctic Monkeys? I to w dodatku takim, który nie jest w żaden sposób wybitny? Na całe szczęście nie znam się wystarczająco […]

Mata – 100 dni do matury

Skoro o singlowej Patointeligencji powiedziano już wszystko i wszędzie, czy jest w ogóle sens poświęcać choćby chwilę na opisywanie debiutanckiego albumu Maty? Niby jest to pytanie retoryczne, ale należy na nie odpowiedzieć tak. I, co może być zaskoczeniem, wcale nie z masochistycznych pobudek. Już na wstępie warto sprostować, że 100 dni do matury to płyta kręcąca się raczej wokół jazz rapu niż trapu. Po brzmieniu Patointeligencji to nieco zaskakujące. I byłoby nawet […]

W oparach undergroundu

Beatnikowski poeta rozdarty w swoim szaleństwie, miłośnicy siatek przeładowanych jedzeniem i gromada zwierząt w ludzkich skórach. Warszawskie środowisko undergroundowe co chwila wystawia nos ze swojej nory, by skusić świat zewnętrzny, zasiać w nim ziarnko niepewności i zaraz znowu schować się przed oczami ciekawskich. Wyrzutki muzyczne czy dążący do swojego celu świadomi twórcy? Młodzi eksperymentatorzy czy niedocenieni idealiści?

Gurbet elde bir başıma neyleyim?*

Przełom lat 60. i 70. jest dla Turcji okresem poszukiwania własnej muzycznej tożsamości – kompozycje tradycyjne mieszają się tutaj z agresywnym, niekiedy zupełnie surowym brzmieniem gitar elektrycznych, by finalnie, na przestrzeni przeszło dekady, stworzyć zupełnie unikalny, pełnoprawny nurt kompozytorski.

Michael Kiwanuka – KIWANUKA

Teza: 1 listopada 2019 r. Michael Kiwanuka wydał światu samego siebie. Dowód: już tytuł albumu, czyli ugandyjskie nazwisko artysty ubranego na okładce w strój afrykańskiego księcia, powinien być dość przekonujący. Choć stylem płyta mocno przypomina poprzedniczkę i nadal dominują na niej spokój i melancholia, przez te nastrojowe zasłony coraz bardziej przebija duma artysty ze swej tożsamości. Tożsamości człowieka, który nigdzie nie czuł się „u siebie” […]